وقتی زندگیت تهی می شه از چیزای با ارزش، از چیزای دوست داشتنی، از شادی ها، از آدمایی که دوستشون داشتی، شروع می کنی به کلنجار رفتن با گذشته، نقب زدن به خاطرات، دنبال آدمای قدیمی گشتن و از دور نگاهشون کردن، نگاه کردن هزار باره عکس های قدیمی، حسرت خوردن، بغض کردن، حلقه کردن موها دور انگشت، فشار دادن بی اختیار دندان ها به هم، رنج کشیدن و رنج کشیدن و رنج کشیدن... نوستالژیا درد بی درمانی ست.
پ.ن: در زبان یونانی، برای بیان بازگشت، از واژه ی nostos استفاده می شود. algos به معنای رنج کشیدن است. پس nostalgia، رنج بردن ناشی از آرزوی ناکام بازگشت است.
برچسب:
نویسنده: روژان اکبریپور