دو شبه نمی تونم بخوابم تا خود صبح بیدارم سرم پر از حرفه پر از صداست پر از سرزنش پر از نمی دونم دو شبه پلک رو هم نذاشتم باید یا یکی حرف بزنم دو روزه دنبال یکی می گردم که باهاش حرف بزنم وقتی تو یه کار ی می مونم و مشکلی برام پیش میاد باید با یکی حرف بزنم وقتی حرف می زنم مسئله برام روشن تر می شه راحت تر می تونم درست و غلط رو تشخیص بدم مشکلات برام کوچیکتر می شن. دو روزه تو یه کاری موندم کل کائناتم رو زیر رو کردم هیچ کس با دو ساعت وقت آزاد پیدا نکردم هر چند که خودم همیشه تحت هر شرایطی برای همه وقت داشتم.... این نیز بگذرد....
برچسب:
نویسنده: روژان اکبریپور